T.C. Yargıtay
13. Hukuk Dairesi
13. Hukuk Dairesi
Esas No: 2017/1612
Karar No: 2018/10032
Karar Tarihi: 24.10.2018
13. Hukuk Dairesi 2017/1612 E. , 2018/10032 K.
... vekili avukat ... ile .... vekili avukat ...
aralarındaki dava hakkında ... 6. Tüketici Mahkemesinden verilen 09/04/2015 gün ve 2014/1694-2015/671 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı ile yaptığı dil eğitim hizmet sözleşmesine göre davalıya her biri 192 TL bedelli 10 adet senet verdiğini, bir ay hizmet aldıktan sonra ... iline taşınması nedeniyle sözleşmeyi iptal etmek istediğini, bunun üzerine davalı tarafından bu senetlerin takibe konularak hakkında kambiyo senetlerine mahsus ... 25. İcra Müdürlüğünün 2011/6938 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, haciz tehdidi ile karşılaşmamak için bono bedellerini ödeyerek bu bedelin istirdadı için davalı hakkında ... 26. İcra Müdürlüğünün 2011/14207 Esas sayılı dosyasına konu icra takibi yaptığını, icra takibine itiraz üzerine ... 5. Tüketici Mahkemesinin 2011/349 esas sayılı dosyasına konu itirazın iptali davasının halen derdest olduğunu, ilgili yönetmeliğin 9. maddesine göre 1 ay sonrasında ayrılması nedeniyle kalan ücretten sorumlu olmadığını ve davalıya verilen bonoların hizmet karşılığı verilmesi nedeniyle kambiyo senedi niteliğinde bulunmadığını ileri sürerek; davalı ile yapılan sözleşmenin iptali ile ... 25.İcra Müdürlüğünün 2011/6938 esas sayılı dosyasına konu bonoların iptaline ve buna bağlı olarak icra takibinin iptalini, haksız takipten dolayı davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının ... 25.İcra Müdürlüğü’nün 2011/6938 sayılı dosyasında 1.591,20 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, icra dosyasına ödeme yapılmış olduğundan 1.591,20 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.02.2005 gün 2005/13-32 Esas, 2005/85 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm 1.591,20 TL olup, karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK’un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,HUMK’un 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.