14. Hukuk Dairesi
Esas No: 2013/16533
Karar No: 2014/2177
Karar Tarihi: 19.02.2014
14. Hukuk Dairesi 2013/16533 E. , 2014/2177 K.
MAHKEMESİ: Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 13/06/2013
NUMARASI : 2013/603-2013/813
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.03.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı R.. B.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.
Davalı R.. B.. vekili, taşınmazların taksimini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş ise de Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 25.10.2011 tarihli 2011/7224 Esas 2011/11517 Karar sayılı ilamı ile dava konusu olmayan başka bir parsel hakkında karar verilmesi sebebiyle karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş bu kez Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 08.04.2013 tarihli 2013/3165 Esas 2013/6334 Karar sayılı ilamı ile mirasın reddine ilişkin kararların kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak eğer kesinleşmiş ise mirası reddedenlerin kanuni mirasçılarının tespit edilerek davaya katılmalarının sağlanması gerektiği belirtilerek karar yeniden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın yeniden kabulü ile ortaklığın satılarak giderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı R.. B.. vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. 16.11.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılan Ö. L. B.'in mirası Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.11.2000 tarihli 2000/635 Esas 1059 Karar sayılı ilamı ile davalu R.. B.. tarafından Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2000 tarihli 2000/662 Esas 769 Karar sayılı ilamı ile de S.ve S. B.tarafından reddedildiği anlaşıldığından bozma ilamında da belirtildiği gibi reddedenler sağ değilmiş gibi kabul edilerek kanuni mirasçılarının davaya katılmalarının sağlanması gerektiği halde bu şahısların yokluğunda karar verilmesi doğru olmamıştır.
Ayrıca tapu maliki muris Ö. L. B.'in 22.02.2010 tarihli, 2010/206 Esas 2010/162 Karar sayılı mirasçılık belgesi ile aynı şahsa ait dosya içerisinde bulunan 2000/614 Esas 2000/66 Karar sayılı mirasçılık belgesi incelendiğinde, pay oranlarının çelişkili olarak belirlendiği anlaşılmıştır. Mahkemece bu mirasçılık belgeleri hakkında görülecek iptal davasından sonra yeniden alınacak ve kesinleşecek mirasçılık belgelerine göre taraf teşkili sağlanması ve daha sonra davanın esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.