17. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/14127
Karar No: 2020/7097
Karar Tarihi: 07.09.2020
(Kapatılan)17. Ceza Dairesi 2019/14127 E. , 2020/7097 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
UYAP'tan alınan çizelgede, olay tarihinde güneş batış saatinin 19.25 olarak tespit edildiği, polis görevlilerinin ihbar üzerine saat 21.30 sıralarında katılana ait petrol istasyonuna gittiklerinde, sanığı katılana ait malzemeleri çalarken yakaladıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında TCK'nun 58. maddenin uygulamasında, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan birden fazla ceza hükmünün hangisinin tekerrüre esas olduğu belirtilmemiş ise de, ilamda yer alan mahkumiyet hükmünün en ağırının tekerrüre esas alınması, infaz aşamasında mümkün görüldüğünden, Anayasa Mahkemesinin hükümden önce 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasından mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında müşteki ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, saat 18.00 sıralarında yol yapım çalışmasına son vererek istirahate çekildiklerini ifade ettiği, sanığın mahkemedeki savunmasında ise akşam saatlerinde müştekiye ait demirleri aldığını beyan ettiği, UYAP'tan alınan çizelgede, olay tarihinde güneş batış saatinin 19.25 olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; mevcut delil durumuna göre eylemin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2) Sanık hakkında TCK'nun 58. maddenin uygulamasında, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan birden fazla ceza hükmünün hangisinin tekerrüre esas olduğu belirtilmemesi,
3) Anayasa Mahkemesinin hükümden önce 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.