2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/2687
Karar No: 2025/6434
Karar Tarihi: 15.04.2025
2. Ceza Dairesi 2025/2687 E. , 2025/6434 K.
MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/495 E., 2023/598 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2025 tarihli ve KYB-2025/20017 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 13/03/2017 tarihinde aynı katılana karşı gerçekleştirdiği iddia olunan aynı suç nedeniyle yapılan yargılama sonunda, İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2022 tarihli ve 2022/237 esas, 2022/346 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın 18/03/2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında, şikâyetçi ...'e yönelik 13.03.2017 tarihli eylemi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2022 tarihli ve 2022/16999 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/237 Esas, 2022/346 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan mahkûmiyet hükmünün 06.09.2022 tarihinde istinaf edilmeden kesinleşmiş bulunduğunun; ayrıca hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2023 tarihli ve 2023/45586 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/495 Esas, 2023/598 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan mahkûmiyet hükmünün de istinaf edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde yer alan hüküm gereği, İzmir 1. Çocuk Mahkemesince, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2023 tarihli ve 2023/45586 Esas sayılı iddianamesi ile hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/495 Esas, 2023/598 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereği REDDİNE, hükümlü hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.