T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/2111
Karar No: 2022/16417
Karar Tarihi: 10.10.2022
2. Ceza Dairesi 2021/2111 E. , 2022/16417 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık ... hakkında katılana yönelik tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında katılana yönelik tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/150 E., 2007/300 K. sayılı ilamına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, bunun dışında sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde mahkemece esas alınandan daha az ceza içeren ve en ağırı olan Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/527 E., 2014/194 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak “Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/527 E., 2014/194 K. sayılı ilamındaki 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a- İddianame içeriği, kararın gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılan ...’a karşı kasten yaralama eylemini gerçekleştirmesine karşın, kararın hüküm kısmında sanığın kasten yaralama eylemini sanık ...’a karşı gerçekleştirdiği belirtilmek suretiyle mahkûmiyet hükmü kurularak gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebep olunması,
b- Kabule göre de;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/150 E., 2007/300 K. sayılı ilamına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, bunun dışında sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde mahkemece esas alınandan daha az ceza içeren ve en ağırı olan Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/527 E., 2014/194 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.