11. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/1051
Karar No: 2024/5265
Karar Tarihi: 18.04.2024
11. Ceza Dairesi 2024/1051 E. , 2024/5265 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2023/4037 E., 2023/3494 K.
SUÇ : Mühür bozma
KARAR : Kesin karar olduğundan temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.11.2023 tarihli ve 2023/4037 Esas, 2023/3494 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir ve temyiz isteminin süresinde olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2023 tarihli ve 2022/970 Esas, 2023/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/4037 Esas, 2023/3494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/4037 Esas, 2023/3494 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, kesin karar olduğu gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii Bölge Adliye Mahkemesinin asıl ve ek kararını temyiz dilekçelerinde özetle; mühür bozma suçunun kanuni cezasının adli para cezası veya hapis cezası olarak alternatifli belirtilmesi nedeni ile 5271 sayılı Kanun’da belirtilen kesin kararlardan olmadığı, hangi yasa hükmüne göre kesin olduğunun belirtilmediği, emsal nitelikli Yargıtay11. Ceza Dairesinin 2021/12235 Esas sayılı kararına göre bu kararın temyize tabi olduğu, beraat yerine mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleri ile ve re’sen dikkate alınan nedenlerle kararın bozulması istenmiştir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/4037 Esas, 2023/3494 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.