2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/4259
Karar No: 2025/8103
Karar Tarihi: 05.05.2025
2. Ceza Dairesi 2025/4259 E. , 2025/8103 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3115 E. 2024/3589 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.12.2024 tarihli ve 2024/3115 Esas, 2024/3589 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. Sanık ...'un Temyizi Yönünden
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın 14.01.2025 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 30.12.2024 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı, 14.01.2025 tarihinde, 5271 sayılı Kanun'un 294 ve 295. maddelerine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair ihtarın bulunduğu tebliğ yapıldığı ancak yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
II. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;
Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin,sanığın samimi beyanlarda bulunarak suçlamayı kabul etmemesi ve mahkûmiyetine yeterli delil bulunmaması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçu işlemediği halde iyi niyetle mağdurun zararını karşılaması ve mağdurun şikâyetinden vazgeçtiğinin dikkate alınarak hükmün bozulması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi beyanlarda bulunarak suçlamayı kabul etmediğine, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre sanığın beraatine ve hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine; sanık ...'un temyiz isteminin, kamera kayıtları incelenmeden sadece kendisinin sabıkası bulunduğundan dolayı cezalandırılmasına karar verildiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'un diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/828 Esas, 2012/1355 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkralarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/828 Esas, 2012/1355 Karar sayılı ilamındaki, Türk Ceza Kanunu'nun 116, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Pamukova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.