T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/11695
Karar No: 2023/7478
Karar Tarihi: 04.12.2023
1. Ceza Dairesi 2022/11695 E. , 2023/7478 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/930 E., 2021/767 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk derece mahkemesinin sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının ilgili Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.11.2010 tarihli ve 2010/5-237 Esas, 2010/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, ilk defa bölge adliye mahkemesince sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirine uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/930 Esas, 2021/767 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.)
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/930 Esas, 2021/767 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın en yüksek hadden cezalandırılması gerektiğine, hakaret ve tehdit suçlarından ihbarda bulunulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ...'ün evinin elektrik sayacını okumak için gelen katılan ...'ın yüzüne yumrukla vurmak suretiyle kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaralama suçunu işlediği olayda sanık hakkında kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, katılan beyanları, Adlî Tıp raporları, doktor raporları, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kaydı dava dosyasında yer almaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Sanığın Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/914 Esas-2013/978 Karar sayılı ilamı ile verilen 3.500 TL adli para cezası nedeniyle cezasının 5237 sayılı Kanunun 58/6-7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi şeklindeki düzeltme dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça
gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayın oluş şekli ve katılanda meydana gelen zarar ve belirlenen suç vasfına göre hükmedilen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından açılmış bir kamu davası olmadığı gibi ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında anılan suçlardan hüküm tesisinin hukuken mümkün olmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/930 Esas, 2021/767 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.12.2023 tarihinde karar verildi.