T.C. Yargıtay
8. Hukuk Dairesi
8. Hukuk Dairesi
Esas No: 2021/7336
Karar No: 2022/4232
Karar Tarihi: 27.04.2022
8. Hukuk Dairesi 2021/7336 E. , 2022/4232 K.
MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : 6292 Sayılı Kanun Uyarınca Oluşan Tapu Kaydının İptali Ve Tescil
İLK DERECE
MAHKEMESİ: İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında Balya İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 89 parsel sayılı 5.116,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeni ile ... adına tespit ve 16.12.2003 tarihinde tescil edilmiş, diğer taraftan kullanım kadastrosu sırasında aynı çalışma alanında bulunan 101 ada 202 ve 279 parsel sayılı 6.591,65 ve 3.184,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve 101 ada 202 parsel sayılı taşınmazın 1985 yılından beri ...'un, 101 ada 279 parsel sayılı taşınmazın ise 1984 yılından beri ... Ilgın'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit edildikten sonra İvrindi Kadastro Mahkemesi'nin 2011/8 Esas, 2011/36 Karar sayılı kararı ile 101 ada 279 parsel sayılı taşınmazın ...'un fiili kullanımında olduğuna ilişkin olarak beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş ve 101 ada 202 parselin tespiti 01.06.2012 tarihinde, 101 ada 279 parsel sayılı taşınmazın tespiti ise 19.01.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
Bilahare, 101 ada 202 ve 279 parsel sayılı taşınmazlar 29.11.2013 tarihinde 6292 sayılı Kanun gereğince ...'a satılarak tapuda bu kişi adına kayden intikal ettirilmiş, daha sonra, 101 ada 89, 202 ve 279 parsel sayılı taşınmazlar 07.07.2017 tarihinde intikal nedeni ile 1/3 payları oranında ..., ... ve ... adına tescil edilmiştir.
Davacı ... 25.11.2018 tarihinde, 101 ada 202 ve 279 parsel sayılı taşınmazlarda davalıların hiç bir payı bulunmayıp, satın alma bedellerini kendisinin ödediğini, 101 ada 89 parsel sayılı taşınmazı ise 3. kişiden kendisinin satın aldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11.12.2019 tarihli ve 2018/13 Esas, 2019/270 Karar sayılı kararının, HMK'nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kaldırılarak, yeniden hüküm kurulmasına; davacının 101 ada 89 parsel hakkındaki davasının hak düşürücü süre nedeniyle, 101 ada 202 ve 279 parseller hakkındaki davasının ise esastan reddine karar verilmiş ve bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine ve çekişmeli 101 ada 202 ve 279 parsel sayılı taşınmazın intikalinden evvelki maliki ... adına tescile esas olan hukuki işlem 6292 sayılı Kanun uyarınca Hazinenin satışına dayanan idari işlem olup, Hazinenin satış işlemi ortadan kaldırılmadıkça, başka bir ifade ile idari işlem niteliğindeki Hazinenin satışı idarece geri alınmadıkça ya da idari yargıda iptal edilmedikçe davalı adına oluşan tapu kaydının yolsuz tescil olarak nitelendirilemeyecek olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1. İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2. Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3. Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297 ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan red, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.
Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi çerçevesinde davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edildiğine göre, hüküm yerinde, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2018/13 Esas, 2019/270 Karar sayılı ilamının HMK’nin 353/(l)-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurulması gerekirken, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddedilip, çelişkiye neden olacak şekilde İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmekle birlikte İstinaf Mahkemesince tüm unsurlarıyla yeniden esas hakkında hüküm kurulması karşısında bu çelişkinin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi (10.) Hukuk Dairesinin 09.12.2020 tarihli ve 2020/534 Esas, 2020/1445 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine; "...Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne..." ibaresinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.