11. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/25506
Karar No: 2025/3291
Karar Tarihi: 12.03.2025
11. Ceza Dairesi 2021/25506 E. , 2025/3291 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/38 E., 2019/286 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Hükümde tekerrüre esas alınan Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 tarihli ve 2015/427 Esas, 2015/844 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 30.12.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla anılan ilam tekerrüre esas alınamayacağı gibi ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2015 tarihinde kesinleşen, 09.05.2013 tarihli ve 2012/907 Esas, 2013/608 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak, yerine, "Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2015 tarihinde kesinleşen, 09.05.2013 tarihli ve 2012/907 Esas, 2013/608 Karar sayılı ilamına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.