T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/7248
Karar No: 2019/7601
Karar Tarihi: 25.02.2019
14. Ceza Dairesi 2018/7248 E. , 2019/7601 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, müstehcenlik
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2017 gün ve 2017/114 Esas, 2017/308 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanık hakkında müstehcenlik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinin nitelikli hali olan ve aynı maddenin dördüncü fıkrasında yer alan “tehdit” sebebiyle cezanın arttırılabilmesi için tehdit niteliğindeki söz veya eylemlerin suçun işlenmesinden önce ya da en geç suçun işlendiği sırada yapılması gerektiği, dolayısıyla suçun işlenmesinden sonra ve suçun ortaya çıkmasını önlemek amacıyla yapılan tehdidin ise ayrı bir suç oluşturacağı hususu gözetildiğinde oluşa uygun kabule göre sanığın, basit cinsel istismar eyleminden sonra "bu durumu kimseye anlatma, anlatırsan anneni öldürüm” demek suretiyle, suçun ortaya çıkmasını engellemek amacıyla yaptığı tehdidin ayrı bir suç oluşturacağı nazara alınarak TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeden, ilk derece mahkemesince anılan maddenin tatbikiyle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.05.2018 gün ve 2017/3056 Esas, 2018/690 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.