1. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/1494
Karar No: 2018/1593
Karar Tarihi: 04.04.2018
1. Ceza Dairesi 2017/1494 E. , 2018/1593 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
KATILANLAR : ..., ...
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten silahla yaralamaya teşebbüs, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : 1- Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten; TCK'nun 81/1, 35/2, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası,
2- Katılan ...'yi kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 87/3, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası,
3- Katılan ...'yi kasten silahla yaralamaya teşebbüsten; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası,
4- ...'ye karşı hakaret suçundan;
TCK'nun 129/3. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükümler yönünden yapılan İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi.
TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında; katılan ...'yi kasten yaralama ve kasten silahla yaralamaya teşebbüs, katılan ...'ne hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesine göre temyiz edilemeyeceğinden, sanık
müdafiinin temyiz talebinin bu suçlar yönünden aynı Kanunun 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK'nun 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında; katılan ...'ni öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 03.11.2016 gün ve 2016/23 esas, 2016/31 sayılı "İstinaf başvurusunun esastan reddi" kararının Cumhuriyet savcısı tarafından makul oranda haksız tahrik indirim uygulanması gerektiği, sanık müdafii tarafından meşru müdafaa ve zorunluluk halinin değerlendirilmediği, eksik inceleme ile hüküm verildiği, suç vasfının yaralama olduğu, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğu ileri sürülerek temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 03.11.2016 gün ve 2016/23 esas, 2016/31 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz istemlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.