14. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/4797
Karar No: 2020/4296
Karar Tarihi: 26.10.2020
14. Ceza Dairesi 2020/4797 E. , 2020/4296 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma
HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile yağma suçundan beraatine dair Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2018 gün ve 2018/19 Esas, 2018/203 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair yağma suçundan kurulan beraat hükmü açısından ise bu suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 148/1. maddesinde yer alan hapis cezasının üst sınırının on yıl olup, CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının da kesin olmasından dolayı temyiz edilememesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın istismar eylemlerini gerçekleştirdiği yerde yapılan 19.12.2017 tarihli tespit işlemine dair hazırlanan polis raporunda mağdurenin beyanını destekler şekilde kullanılmış alkol ve su şişeleri bulunduğunun anlaşılması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 103/4. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin söz konusu hükme ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12.02.2019 gün ve 2018/3014 Esas, 2019/422 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.