T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/9455
Karar No: 2020/6990
Karar Tarihi: 16.06.2020
4. Ceza Dairesi 2016/9455 E. , 2020/6990 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında gözetilebileceği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/215-2011/297 Esas/Karar sayılı ilamı ile daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 188/3. maddesi gereğince hükmedilen 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine, daha hafif nitelikte cezayı içeren Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/369-866 Esas/Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümdeki tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/215-2011/297 Esas/Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 188/3. maddesi gereğince hükmedilen 6 yıl 3 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/369-866 Esas/Karar sayılı ilamı ile verilen 3 yıl 9 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi şeklinde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.