T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/4480
Karar No: 2025/713
Karar Tarihi: 04.02.2025
1. Ceza Dairesi 2024/4480 E. , 2025/713 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/429 E., 2023/768 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli ve 2022/12517 Esas, 2023/3198 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine kurulan Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2023 tarihli ve 2023/429 Esas, 2023/768 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3.a, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'un Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine, zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın üzerine atılı suç için Kanun'da öngörülen zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2014 tarihli ve 2014/106 Esas, 2014/182 Karar ilâmında tekerrüre esas alınan ve sanığın ikinci kez mükerrirliğine sebebiyet veren Serik (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 20.04.2012 tarihli ve 2011/856 Esas, 2012/698 Karar sayılı ilamıyla tehdit suçundan verilen 3.000 TL hapisten çevrilmiş adli para cezası ile ilgili olarak, Serik Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ek kararıyla taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle düşme kararı verildiği, bu haliyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu anlaşılmış ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2023 tarihli ve 2023/429 Esas, 2023/768 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün mahsus yerindeki "ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına" ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle düzeltilen hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.02.2025 tarihinde karar verildi.