T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/2373
Karar No: 2020/3505
Karar Tarihi: 28.09.2020
14. Ceza Dairesi 2020/2373 E. , 2020/3505 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar); tehdit, kasten yaralama (sanık ...)
HÜKÜM : Sanıkların nitelikli cinsel saldırı ve sanık ...’in ayrıca tehdit, kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2018 gün ve 2017/56 Esas, 2018/94 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhteva nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile sanık ... hakkında kasten yaralama, tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafisinin temyizi isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından ve hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi gereğince ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafisinin anılan hükümlere yönelik temyiz istemi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Tüm dosya kapsamından, hafif derecede mental retardasyonu olup istismar fiiline karşı ruhsal yönden mukavemete muktedir olmayan mağdure ile annesi olan sanık ...'in 2008 yılından itibaren diğer sanık ...’le aynı çatı altında yaşamaya başladıkları, yaklaşık bir yıl boyunca Muammer’in sanıkla karı koca hayatı yaşamasının ardından mağdureyle 05.03.2017 gününe kadar müteaddit defa cinsel ilişkiye girdiği, bu süreçte Muammer’in, mağdureyle ilk girdiği ilişkiye şahit olan sanığın duruma sinirlenerek evin banyosunun camlarını kırdığı, ancak kişiyle birlikte gidecek başka bir yeri olmamasının getirdiği çaresizlikten dolayı devam eden cinsel ilişkilere kayıtsız kaldığı anlaşıldığından, mevcut delil durumuna göre ilk derece mahkemesince sanık ...'in 5237 sayılı TCK’nın 39/2-c maddesi gereğince Muammer’in cinsel saldırı eylemlerine herhangi bir aktif eylemde bulunmadan yalnızca sessiz kalarak yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği gözetilerek aynı Kanunun 102/2,3-a, 39/2-c, 43/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müşterek fail kabul edilerek kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 31.12.2018 gün ve 2018/3243 Esas, 2018/2326 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.