8. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/887
Karar No: 2024/2604
Karar Tarihi: 20.03.2024
8. Ceza Dairesi 2022/887 E. , 2024/2604 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/280 E., 2019/603 K.
Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan yapılan yargılama sonucunda 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli kararı istinaf edilmeksizin 30.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2022 tarihli ve 2019/21143 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2022 tarihli ve KYB-2022/20348 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.03.2022 tarihli ve KYB-2022/20348 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“ 5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, kayden 20.08.1990 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2008 tarihli ve 2007/449 Esas, 2008/213 sayılı kararına konu suçun işlendiği 02.05.2007 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkûmiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adlî sicil kaydında yer alan başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/449 Esas, 2008/213 Karar sayılı dava dosyasından verilen 1.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına konu suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince, söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağının ve hükümlünün adli sicil kaydında yer alan başkaca tekerrüre esas alınabilecek bir mahkumiyet hükmünün de bulunmadığının gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin sekizinci fıkranın çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.