11. Hukuk Dairesi 2026/2727 E. , 2026/4418 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/441 Esas, 2025/547 Karar
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekilince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 2008 yılında kurulan müvekkili firmanın alkolsüz içecek üretim ve satışı konusunda faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 32. sınıfta yer alan emtialar bakımından gerçekleştirdiği “...” ibareli 2016/39461 sayılı markasına davalı şirket tarafından 2011/56091 sayılı “...” ve 2012/23830 sayılı “...” ibareli 32. sınıfta tescilli markalarını mesnet gösterilerek yaptığı itiraz üzerine başvurunun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal açıdan benzerlik bulunmadığını, markaların bir bütün olarak algılanması gerektiğini, müvekkilinin "..." ibaresi bakımından gerçek hak sahibi olduğunu ve davalı firmanın itiraza mesnet gösterdiği markalarının, müvekkili markasının reddine dayanak teşkil edebilmesinin 2010/67235 sayılı müvekkili markası karşısında mümkün olmadığını, söz konusu marka bakımından 5 yıllık dava açma süresinin geçtiğini, davalı yanın uzun süre sessiz kalma yolu ile hak kaybına uğramış olduğunu ileri sürerek 2017-M-5922 sayılı YİDK kararının iptali ile müvekkiline ait marka başvurusunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin “...” ibaresini ilk defa 1992 yılında Avusturya’da kullandığını, o tarihten itibaren 42 ülkede kullandığını, davacının 2010/... sayılı markası yanında 2014/..., 2014/..., 2014/... sayılı markaları ile 2014/... ve 2014/... sayılı tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesi talebiyle dava açıldığını, dava konusu markada davacının eski tarihli markasındaki unsurların korunmadığını, taraf markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu, müvekkilinin dünya çapında bilinir hale getirdiği “...” ve “...” sloganlarının ... markalı enerji içecekleri ile özdeşleştiğini, başvurunun kötüniyetle yapıldığını savunarak davanınreddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, iptali talep edilen YİDK kararında, davacı yanın 2016/... sayılı başvurusunun reddine gerekçe tek marka olan davalı yana ait 2011/56091 sayılı markanın kapsamlarının aynı olduğu, yine taraf markalarını oluşturan işaretlerin de iltibasa yol açacak düzeyde benzer olduğu, dolayısıyla işaretler arasında iltibas riskinin var olduğu, davacı yanın 2014/... /... sayılı markalarının tescil tarihinin dava konusu marka başvurusundan sonraki tarihli olmaları nedeniyle, 2010/... sayılı markasının ise dava konusu markanın başvuru tarihi olan 02.05.2016 tarihi itibariyle tescili üzerinden 5 yıldan uzun bir süre geçmemiş olması, taraflar arasında Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi nezdinde devam ettiği görülen hükümsüzlük/iptal davasının konusu olması ve yine anılan markanın kullanım ile de taraflar arasında çekişme konusu olmaktan çıktığını gösterir delillerin işlem dosyasında mevcut olmaması nedeniyle, dava konusu başvuru yönünden müktesep hak sağlamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, marka başvurusuna nispi nedenlerle yapılan itirazın kabulüne dair nihai Kurum kararının iptali talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.