1. Ceza Dairesi 2026/2878 E. , 2026/5225 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/891 E., 2026/222 K.
SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
1.Sanık müdafiinin yasal süresi içinde yapmış olduğu temyiz isteminden sonra, sanığın kanun yolu başvurusundan feragat ettiği anlaşılmıştır.
2.Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi gereği kesin temyiz edilemez olduğu, ancak hükmün katılan Bakanlık vekili tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 sayılı kararı uyarınca temyiz edilebilir olduğu anlaşılmıştır.
3.Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Küçükçekmece 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2025 tarihli ve 2024/249 Esas, 2025/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82/1-e, 35, 29, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2026 tarihli ve 2025/891 Esas, 2026/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının ( sanık hakkında diğer katılan ...'ye yönelik hükümde aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; ...'ye yönelik eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, teşebbüste az ceza verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, izlenen kamera görüntüleri, taraf beyanları, oluş ve dosya kapsamına göre yasal ve yerinde gerekçe gösterilmek suretiyle uygulanan haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinde isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede katılanın yaralanmasının niteliği, eylemin sona erme şekli nazara alınarak suç vasfının olası kastla olarak kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
1.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Sanığın tutuklu bulunduğu marmara 7 No'lu Ceza İnfaz Kurumu aracılığı ile gönderdiği 06.05.2026 tarihli ifade tutanağından "temyiz isteminden vazgeçtiğini" beyan etttiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, temyizden vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 266. ve 298. maddeleri gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Sanık hakkında katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan Bakanlık vekilinin suç vasfına ilişkin temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2026 tarihli ve 2025/891 Esas, 2026/222 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
3.Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2026 tarihli ve 2025/891 Esas, 2026/222 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.09.2026 tarihinde karar verildi.