11. Hukuk Dairesi 2025/6204 E. , 2026/2898 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1327 Esas, 2025/1527 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/210 E., 2023/24 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve
Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin tanınmış ".." markalarının sahibi olduğunu, kurulduğu 1961 yılından bugüne kadar
özellikle bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar, tartlar, kekler ve sair ürünlerin imali, ithali,
ihracı ve ticareti alanında faaliyet gösterdiğini, davalı Kurum'un, davalı yanın 2020/.. sayılı “..” ibareli marka
başvurusuna karşı gerçekleştirdikleri itirazlarını hukuka
aykırı biçimde reddettiğini, dava konusu marka ile müvekkili şirket markaları
arasında ayniyet derecesinde sınıfsal benzerlik bulunduğunu, ortalama gıda tüketicisinin “..” ibareli marka ile müvekkili şirketin “.. ..” ibareli markalarını benzer olarak
Algılayacağını, davaya konu “..” markasının, müvekkili adına tescilli “eti
noxx” ibareli markalar ile iltibas oluşturabilecek düzeyde
benzer olduğunu ileri sürerek davalı ...’in 13.04.2022 tarih ve 2022-M-4568 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının
tüm mal ve/veya hizmetler yönünden iptaline, 2020/146018 sayılı “..” ibareli marka başvurusunun tescil edilmesi halinde
hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davaya konu marka başvurusu ile itiraza mesnet
gösterilen markaların tüketici zihninde bir ilişkilendirmeye yol açmasının mümkün olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davaya konu edilen müvekkili şirketin marka başvurusu ile davacıya ait markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, benzer olmayan markalar hakkında eskiye dayalı kullanımdan söz edilemeyeceğini, müvekkilinin markasının ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile marka işlem dosyasında her ne kadar 2015/.. sayılı markanın kullanılmadığına ilişkin def'i ileri sürülmüşse de, söz konusu markanın 06.05.2016 tarihinde tescil edildiği, tescil tarihi ile dava konusu marka başvuru tarihi olan 23.11.2020 tarihi arasında en az 5 yıllık süre bulunmadığından söz konusu marka bakımından ileri sürülen kullanmama def'inin yerinde olmadığı, dava konusu markanın esaslı unsuru olan ".." ibaresi ile davacı markalarının esaslı unsuru olan ".." ibaresi arasında, davaya konu emtiaların hitap ettiği makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı halk kesimi nezdinde ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi doğuracak derecede benzerlik bulunmadığı, zira ortalama tüketici kesiminin markaları parçalarına bölerek inceleme yapmadığı, markaların ayırt edici unsurlarını bir bütün halinde algıladığı, her ne kadar markalar arasında "..", ".." ve "..." harflerinden kaynaklı görsel ve işitsel anlamda benzerlik bulunsa da, dava konusu markada yer alan ".." harfleri ile birlikte markanın bir bütün halinde ".." olarak algılandığı, söz konusu markanın ".." şeklinde, davacı markalarının ".. .." şeklinde telaffuz edileceği, her ne kadar markaların esaslı unsurlarının aynı harflerden oluştuğu söylenebilirse de, dava konusu markada fonetik olarak vurgunun son hecede olduğu, bu nedenle fonetik olarak markaların birbirlerinden ayrıştıkları, gerek ".." kelimesinin -.. .. familyasına bağlı bir bitki cinsi adı olsa da-, gerekse ".." kelimesinin davaya konu emtiaların hitap ettiği tüketici kesimi nezdinde bilinen bir anlamlarının olmadığı, markaların aynı veya benzer nesnelere çağrışım oluşturmadıkları, bu nedenle her ne kadar karşılaştırılan markaların kapsamlarında yer alan emtiaların aynı veya benzer oldukları tespit edilse de, markaları oluşturan işaretlerin umumi intiba olarak birbirlerinden farklı oldukları, dava konusu marka ile davacı markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet ".." asıl unsurlu markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, bir bütün olarak dava konusu başvurunun, davacı markalarından farklı olarak tek "..." harfi kullanılması ve"-.." ekine yer verilmesiyle davacı markalarından yeterince farklılaştığı, markaların geneline hakim olan tertip tarzı itibariyle de taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, marka ile ilgili YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.