2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1908
Karar No: 2025/9647
Karar Tarihi: 22.05.2025
2. Ceza Dairesi 2025/1908 E. , 2025/9647 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2761 E., 2024/3705 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.12.2024 tarihli ve 2024/2761 Esas, 2024/3705 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Temyiz isteminin reddine dair 23.12.2024 tarihli ve 2024/2761 Esas, 2024/3705 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,
Suça sürüklenen çocuk hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2023 tarihli iddianamesi ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kamu davaları açıldığı, iddianamede suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talep edildiği, suça sürüklenen çocuğun hakkında atılı suçlardan beraatine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.10.2024 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, devamında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.12.2024 tarihli ek kararı ile hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesi uyarınca temyiz edilemez kararlardan olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün değil ise de; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143. sevk maddeleri uyarınca dava açıldığı ve sevk maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı bakımından 10 yılı geçme olanağı bulması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu yönünden temyiz talebinin reddine dair Mahkemece verilen 23.12.2024 tarihli ek karar kaldırılarak 11.10.2024 tarihli karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek incelemede;
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin beraat eden suça sürüklenen çocuk lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve mahkeme tarafından zorunlu müdafiilik sebebiyle baro tarafından atanan müdafiiye vekalet ücretine hükmolunmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.