2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/7385
Karar No: 2025/14851
Karar Tarihi: 09.09.2025
2. Ceza Dairesi 2025/7385 E. , 2025/14851 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/461 E., 2022/33 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Tüm dosya içeriğine göre; katılana ait olup etrafı duvarla çevrili bulunan ikametin avlusundaki mazot deposundan hırsızlık yapılması şeklinde gerçekleşen eylemin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması, suç tarihi itibarıyla her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Tüm dosya kapsamına göre; katılana ait olup etrafı duvarla çevrili bulunan ikametin avlusundaki mazot deposundan hırsızlık yapılması şeklinde gerçekleşen eylemin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması, suç tarihi itibarıyla her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2010 tarihli ve 2010/278 Esas, 2010/325 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında "Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2010 tarihli ve 2010/278 Esas, 2010/325 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl 8 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.