T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/2676
Karar No: 2024/12742
Karar Tarihi: 23.09.2024
2. Ceza Dairesi 2023/2676 E. , 2024/12742 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine; ancak,
1)Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Nazilli 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 28.07.2011 tarih ve 2010/772 Esas, 2011/622 Karar sayılı ilâmına konu TCK’nın 106/1-1. maddesinde yazılı basit tehdit suçuna ilişkin 5 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Nazilli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2018 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verilmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2012 tarihinde kesinleşen, 2011/265 E. ve 2012/468 K.sayılı, TCK’nın 170/1-c. maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinde zorunluluk bulunması,
2)Bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ilk ceza miktarının, kazanılmış hak teşkil etmesi nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi atfı ile halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nun 307/4. maddesinin hükme esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2012 tarihinde kesinleşen, 2011/265 E.Ve 2012/468 K.sayılı, TCK’nın 170/1-c. maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi” ibaresinin eklenmesine ve kazanılmış hakka ilişkin kısımdan "CMK'nın 307/4.maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine "CMUK'un 326/son maddesi" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.