5. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/12942
Karar No: 2024/2517
Karar Tarihi: 05.03.2024
5. Ceza Dairesi 2021/12942 E. , 2024/2517 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1990 Esas, 2020/3079 Karar
SUÇ : Zincirleme tefecilik
HÜKÜMLER : A)İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2020 tarihli ve 2017/764 Esas, 2020/85 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,
B)İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/1990 Esas, 2020/3079 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2017/764 Esas, 2020/85 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine hükmolunmuştur.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/1990 Esas, 2020/3079 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın tefecilik suçunu işlediğine dair somut herhangi bir delil bulunmadığı halde eşi adına düzenlemiş olduğu senet sebebiyle kanaat getirilip, tanık beyanları ve olay akışından faiz karşılığı para vermediği ve kazanç elde etmediği anlaşılmasına rağmen cezalandırılması yoluna gidilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/1990 Esas, 2020/3079 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2024 tarihinde karar verildi.