6. Ceza Dairesi
Esas No: 2013/10030
Karar No: 2013/14973
Karar Tarihi: 25.06.2013
6. Ceza Dairesi 2013/10030 E. , 2013/14973 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıkların eylemleri 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uymasına rağmen aynı yasanın 142/1-b maddesi uyarınca ceza verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uymasına rağmen aynı yasanın 142/1-b maddesi uyarınca ceza verilmesi, sanık ...'in daha ağır cezayı içeren İzmir 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2009 kesinleşme tarihli 2007/482 Esas, 2007/532 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'in tekerrüre esas alınan İzmir 11.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.07.2012 gün ve 2011/553-2012/951 Esas, Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu ve bu suçların içinde en ağırının konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmedilen 2 yıl hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrür ile ilgili bölümlerin çıkartılarak, yerlerine “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, İzmir 11.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.07.2012 gün ve 2011/553-2012/951 Esas, Karar sayılı ilamı uyarınca ve bu ilamdaki konut dokunulmazlığı suçuna ilişkin önceki hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.