11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/5097
Karar No: 2025/3885
Karar Tarihi: 07.04.2025
11. Ceza Dairesi 2022/5097 E. , 2025/3885 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/549 E., 2022/79 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı ve uzlaşmada geçen durma süresi dikkate alındığında dava zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Hükümde tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.11.2012 tarihli ve 2011/627 Esas, 2012/968 sayılı "Dolandırıcılık" suçundan sanığın 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün, uyarlama yargılaması sonunda uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle 16.11.2017 tarihli ek karar ile düşürüldüğü anlaşıldığından belirtilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın sabıkasındaki tekerrüre esas Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2011/466 Esas, 2011/699 Karar sayılı ilâmına konu dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamında olup, uyarlama yargılaması sonunda uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle 13.04.2018 tarihli ek karar ile düşürüldüğünün ve adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas olabilecek başkaca mahkumiyetinin de bulunmadığının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.