4. Ceza Dairesi E. 2014/16151 K. 2017/18462

4. Ceza Dairesi Esas No: 2014/16151 Karar No: 2017/18462 Karar Tarihi: 03.07.2017 4. Ceza Dairesi         2014/16151 E.  ,  2017/18462 K. MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanıklara yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Adli sicil kaydında tekerrüre esas başka mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında, Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/1053 Esas, 2004/509 Karar sayılı ilamı ile doğrudan verilen ve kesin nitelikte olan adli para cezasının TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, 2-Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, 3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29582 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının sanıklar ... ve ... hakkında uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'nın temyiz iddiaları bu nedenlerle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye kısmen uygun olarak, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin kısmındaki “Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/1053 Esas, 2004/509 Karar sayılı ilamı” ibaresi çıkarılarak yerine “Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/1347 Esas, 2006/788 Karar sayılı ilamı” ibaresinin eklenmesi, infaz aşamasında ise 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek süre olarak, Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/1053 Esas, 2004/509 Karar sayılı ilamında verilen ceza miktarının esas alınması biçiminde; sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarda, “sanık hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek ve aynı maddelerden “(b) ibaresinin çıkartılmak” suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.