10. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/16861
Karar No: 2024/23891
Karar Tarihi: 14.10.2024
10. Ceza Dairesi 2022/16861 E. , 2024/23891 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün eleştirilip istinaf başvurusunun esastan reddine
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün eleştirilip hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
3. Eksik inceleme yapıldığına,
4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
5. Tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığına,
6. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
İlişkindir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine, etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararının kanunun aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 2015/76 Esas, 2015/103 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 21.01.2017 tarihinde infaz edildiği, suç tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin dolduğu ve tekerrüre esas olamayacağı, suç tarihi itibarıyla da tekerrüre esas başkaca ilamın bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerine aykırı
davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/1184 Esas, 2022/1305 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmündeki tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.10.2024 tarihinde karar verildi.