2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/3139
Karar No: 2025/11450
Karar Tarihi: 17.06.2025
2. Ceza Dairesi 2023/3139 E. , 2025/11450 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/534 E., 2019/2007 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin savunmasında pişman olduğunu ve iradesi dışında zorunlu nedenlerle söz konusu eylemi gerçekleştirdiğini belirttiğine, katılanın da zararının çok düşük olduğunu, zararının karşılanması durumunda etkin sanığın pişmanlıktan faydalanmasını kabul ettiğini belirttiğine, fakat müvekkilinin maddi imkansızlıklardan ötürü ve kendisinin cezaevinde olup kendisine yardım edecek birisini bulamamasından dolayı katılanın zararını karşılayamadığına, her ne kadar müvekkili olayı ikrar etmişse de, müvekkilinin ihtiyaç nedeniyle ve iradesi sakat haldeyken bu eylemi gerçekleştirmesi ve ayrıca çalınan paranın miktarının çok düşük olması ve yine müvekkilinin cezaevinde olmasından dolayı katılanın zararını giderememesinden dolayı müvekkili hakkında verilen mahkûmiyet kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve ayrıca koşulları oluştuğu halde HAGB ve erteleme uygulanmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu, dolayısıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/77 Esas, 2015/380 Karar sayılı ilâmında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/77 Esas, 2015/380 Karar sayılı ilâmındaki hakaret suçundan verilen 10 ay 27 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.