T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/5683
Karar No: 2018/6996
Karar Tarihi: 26.11.2018
14. Ceza Dairesi 2018/5683 E. , 2018/6996 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2017 gün ve2016/210 Esas,2017/119 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafiin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ile müdafiin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismar suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İlk derece mahkemesince çocuğun basit cinsel istismarı suçunun cebir ve tehditle işlendiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi gereğince temel cezada arttırım yapılarak kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince anılan maddenin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı hususundaki değerlendirmenin suçun işleniş şekline ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanunun 280/1-e. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak söz konusu maddenin tatbikinin yerinde olup olmadığı hususunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle anılan maddenin hükümden çıkartılması suretiyle vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 23.02.2018 gün ve 2017/1718 Esas, 2018/318 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.