17. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/6889
Karar No: 2019/12013
Karar Tarihi: 08.10.2019
17. Ceza Dairesi 2019/6889 E. , 2019/12013 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/716 Esas ve 2018/312 Karar sayılı ilamı ile nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıkların CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen 28.11.2018 tarihli, 2018/2568 Esas ve 2018/2552 Karar sayılı “Esastan Ret” kararlarına karşı sanıklar tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
28.06.2014 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile TCK’nin 142. maddesinin 2. maddesinin g bendinde yapılan değişikle “Büyük veya küçükbaş hayvan hakkında” işlenen suçlara yönelik olarak nereden çalındığı önemli olmaksızın sayılan hayvanlar yönünden özel bir düzenleme getirilmiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesince yapılan niteleme yerinde olduğu halde Bölge Adliye Mahkemesince “Sanıklar ... ve ...'ın katılanın hayvanlarını 03/10/2017 tarihli olay yeri inceleme raporu içeriğinden ve ikrara yönelik savunmalarından da anlaşılacağı üzere, ikametgahın eklentisinden çaldıkları bu nedenle hırsızlık suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h.maddesinde düzenlenen bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmasına rağmen ilk derece mahkemesince sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesi gereğince hayvan hırsızlığı suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi sonuç ceza miktarını değiştirmeyeceğinden eleştiri yapmakla yetinilmiştir.” şeklinde yapılan eleştirinin yerinde olmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;
I-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık ... ve sanık ...’ın haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçuından verilen kararlar açısından, hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından;
Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karar açısından ise, 5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği, sanık ...’ın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında;
Sanık ... ve sanık ...’ın temyiz istemlerinin, yukarıda açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın, temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 08/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.