T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/601
Karar No: 2025/7590
Karar Tarihi: 28.04.2025
2. Ceza Dairesi 2025/601 E. , 2025/7590 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/5487 E., 2024/2420 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin 291/1. maddesi gereği süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin"alt sınırdan ceza verilmesine,zararın giderildiğinin göz önünde bulundurulmasına", Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2020/423 Esas, 2021/315 Karar sayılı dosyasında verilen hükme yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/3079 Esas, 2022/3707 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin,23.09.2022 tarihli ve 2021/3079 Esas, 2022/3707 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Niksar Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.09.2023 tarihli ve 2023/25 Esas, 2023/860 Karar sayılı mahkûmiyet kararının hukukî değerden yoksun olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.10.2024 tarihli ve 2023/5487 Esas, 2024/2420 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.10.2024 tarihli ve 2023/5487 Esas, 2024/2420 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.