T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/8150
Karar No: 2024/7500
Karar Tarihi: 12.12.2024
12. Ceza Dairesi 2022/8150 E. , 2024/7500 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2975 E. 2022/420 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 118.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, davacının Mahkemenin dosyasına konu tarihleri de kapsayan, haksız tutuklama nedeni ile Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesinde de tazminat talepli dava açtığı, anılan Mahkemece, 2016/35 Esas- 2016/405 Karar sayılı, 16/12/2016 tarihli kararı ile tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği, bu kararın istinaf incelemesinden geçerek İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesinin 2017/1613 Esas- 20171601 Karar sayılı 10/05/2017 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, davacının mükerrer dava açmış olduğu, ilk açılan davanın sonuçlanıp kesinleşmiş olduğundan kesin hüküm bulunduğundan dava açma şartları oluşmayan tazminat davasının reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mükerrer dava söz konusu olmadığı, ancak; 17/08/2011-05/08/2013 tarihlerine isabet eden tutukluluğun hiç infaz edilmediği,infaz edilmeyen tutukluluk süresi için maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi mümkün olmadığı, İlk derece mahkemesi hükmünün sonuç itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından gerekçedeki yanılgının eleştirilmesi sureti ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Bölge Adliye Mahkemesince tutukluluk süresinin infaz edilmemiş olması nedeniyle tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.