T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/6451
Karar No: 2024/23123
Karar Tarihi: 30.09.2024
10. Ceza Dairesi 2024/6451 E. , 2024/23123 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükmün incelemeye konu suçun işlendiği tarihten sonra kesinleşmiş olması sebebiyle tekerrüre esas alınmaması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/877 Esas ve 2022/1537 Karar sayılı hükmünün kesinleşme tarihinin incelemeye konu suç tarihinden sonra olduğu ve bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tekerrüre esas alınamayacağı gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün "-Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince sanık hakkında BİRİNCİ KEZ MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNİN UYGULANMASINA, bu infaz rejimi uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/877 Esas 2022/1537 Karar sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık suçundan aldığı 4 yıl 2 ay hapis cezası miktarının göz önünde bulundurulmasına, -5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddeleri uyarınca, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," şeklindeki bentlerin hükümden çıkartılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.09.2024 tarihinde karar verildi.