T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/10389
Karar No: 2023/3960
Karar Tarihi: 16.10.2023
12. Ceza Dairesi 2021/10389 E. , 2023/3960 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2587 E., 2020/729 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.07.2020 tarihli ve 2018/2587 Esas, 2020/729 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2018 tarihli ve 2018/3 Esas, 2018/117 Karar sayılı kararı ile davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.123,96 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın 13.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 02.03.2020 tarihli ve 2018/2587 Esas, 2020/729 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminat miktarının 2.123,96 TL'ye, manevi tazminat miktarının 7.500,00 TL'ye çıkarılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2018/2587 Esas, 2020/729 Karar sayılı ek kararı ile davalı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca miktar itibariyle kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.12.2021 tarihli ve 2020/85480 sayılı, esastan ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. GEREKÇE
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu ve davacının 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 2.123,96 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminat takdir edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat miktarının 2.343,67 TL'ye, manevi tazminat miktarının 7.500,00 TL'ye çıkarılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle toplam 9.843,67 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2018/2587 Esas, 2020/729 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.