11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/9041
Karar No: 2024/13617
Karar Tarihi: 20.11.2024
11. Ceza Dairesi 2022/9041 E. , 2024/13617 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/78 E. 2020/236 K.
SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, karar verilmesine yer olmadığına dair karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
1. Karar Verilmesine Yer Olmadığına Dair Kararlar Yönünden
Mahkemece verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararların, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı ve temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, bu kararlar yönünden dava dosyasının, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2. Sanık Vasisinin Temyiz İstemi Yönünden;
İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin, 04.03.2019 tarihli ve 2015/531 Esas, 2015/537 Karar sayılı kararı ile hükmü temyiz eden ...'ın sanığın vasisi olarak atandığı ancak UYAP üzerinden yapılan kontrolde sanığın hüküm tarihinde ve hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde olmadığının ve bu itibarla hakkında herhangi bir kısıtlılık kararının bulunmadığının anlaşılması karşısında, ...'ın sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerini temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3. Katılan ...Ş'ye Yönelik İşlenen Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2008 tarihli ve 2007/193 Esas, 2008/1185 karar sayılı kararı hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.06.2014 tarihli 2013/7615 Esas, 2014/23227 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından belirtilen hükmün tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2007 tarihli ve 2006/207 Esas, 2017/6 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Sanığın, Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2007 tarihli ve 2006/207 Esas, 2017/6 Karar sayılı 5 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.