T.C. Yargıtay
9. Hukuk Dairesi
9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2024/14691
Karar No: 2025/1801
Karar Tarihi: 20.02.2025
9. Hukuk Dairesi 2024/14691 E. , 2025/1801 K.
MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi Taraflar arasında İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairemizce bozma kararının bir bent dışındaki kısımlarının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle 21.09.2023 tarihli karar ile dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca; bir uyuşmazlık yönünden Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının bozulmasına; bir diğer uyuşmazlık bakımından ise Bölge Adliye Mahkemesi direnme kararının onanmasına ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.09.2024 tarihli ve 2024/11789 Esas, 2024/12760 Karar sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararın onanmasına karar verilmiştir. Davalı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; temyiz itirazlarını tekrar ederek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3 hükmü gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE, Peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.