T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/14612
Karar No: 2024/25255
Karar Tarihi: 25.11.2024
10. Ceza Dairesi 2021/14612 E. , 2024/25255 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz
dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin hükmolunan hapis cezasının süresine göre 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.
A. Kilis Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına,
2. Tape kayıtlarında da sanığın uyuşturucu madde satmadığına,
3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Haksız ve hukuki dayanaktan yoksun karar verildiğine,
2. Cezanın ağır olduğuna,
3. Sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delillerle ispatlanamadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
A. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Adli sicil kaydı incelendiğinde sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesince "Sanık ... hakkında yasal koşulları oluştuğu halde TCK'nın 58. Maddesinin uygulanmaması, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamıştır" şeklinde eleştiri yerinde görülmemiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık yönünden "03.12.2017" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "02.12.2017, 14.12.2017, 25.12.2017, 04.01.2018" ibaresinin eklenilmesi,
2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesi hükmü gözetilerek hapis cezasına çevrileceğine karar verilerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4-son maddesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:
Adli sicil kaydı incelendiğinde, Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2017 tarihli ve 2017/132 Esas, 2017/193 Karar sayılı ilamı ile sanığın ikinci kez tekerrüre esas sabıkası olduğu halde, sanık hakkında söz konusu ilam yerine Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 2011/634 Esas, 2012/806 Karar sayılı ilamı ile mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler ve eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık yönünden "03.12.2017, 04.01.2018" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "02.12.2017, 14.12.2017, 25.12.2017, 04.01.2018" ibaresinin eklenilmesi,
2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesi hükmü gözetilerek hapis cezasına çevrileceğine karar verilerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4-son maddesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
C. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/3-son maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık yönünden "14.12.2017, 21.12.2017, 25.12.2017" yerine sanık ayrımı yapılmaksızın "02.12.2017, 14.12.2017, 25.12.2017, 04.01.2018" ibaresinin eklenilmesi,
2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesi hükmü gözetilerek hapis cezasına çevrileceğine karar verilerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4-son maddesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar ..., ... ve hakkında kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde (A), (B) ve (C) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle, sanıklar ... ve ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihi kısmında yazılı "02.12.2017, 14.12.2017, 25.12.2017, 04.01.2018" ibaresinin çıkartılması ve yerine 03.12.2017, 04.01.2018 (sanık ... yönünden),
14.12.2017, 21.12.2017, 25.12.2017 (sanık ... yönünden), 03.12.2017 (sanık ... yönünden) ibaresinin yazılması,
2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımlarında yer alan "ödenmeyen para cezasının infazının 5275 sayılı Kanun'un 106. madde hükmü gözetilerek hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin çıkartılması ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.11.2024 tarihinde karar verildi.