T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/3514
Karar No: 2024/2215
Karar Tarihi: 09.05.2024
12. Ceza Dairesi 2021/3514 E. , 2024/2215 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3273 E., 2021/247K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteklerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun 65/1 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis 7500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıklar müdafilerin istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde CMK'nın 280/1 maddesinde yapılan değişiklik kapsamında CMK'nın 303/1-a maddesi uyarınca "olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden düşmesine karar verilebilecek hal" kapsamında olduğu ve CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilebilecek hukuka aykırılık olduğu tespit edilmekle; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Sanıklar hakkında açılan kamu davasında yasal şartlar oluşmadan zaman aşımından düşme verilmesine ve sair nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, davaya konu yerin Özel Çevre Koruma Yasası kapsamında III.Derece Doğal Sit Alanında bulunan özellikle 2006-2009 yılları arasında yapılan iskelenin yakın zamanda yapılması, Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Kurulundan izin alınmamış olması, söz onusu yerin özellikli bir yer olup keyfiyetin 1982 yılında Resmi Gazede yayımlanması, tarafların bunu bildiğine dair ikrarları, itibar edilen raporlar, söz konusu yere ilişkin Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2015/315 Esas, Fethiye 4 Asliye Hukuk Mahkemesinde 2016/39 Esas sayılı dava dosyalarının varlığı ve vicdani kanaat ile 2863 sayılı yasanın özel bir yasa olduğu ve sanıklar tarafından gerçekleştirilen izinsiz inşai ve fiziki müdahalenin III. Derecede sit alanında ve Özel Çevre Koruma Sınırları İçerisinde kalan Göcek Adası sınırları içerisinde kalması, müdahalenin kapladığı alan ve süresi, sanıkların yoğun ve ısrarlı kastı nazara alınarak sanıkların üzerine atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair hüküm tesis edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;" Fethiye Belediyesi görevlilerince tutulan 24.09.2015 tarihli yapı tatil zaptında belirlenen suçlama konusu imalatlardan, iskelenin yüzer kısımları haricindeki tüm imalatların (iskelenin taş dolgu ile yapılan sabit kısmı dahil) bilirkişi raporlarında bildirildiği üzere hava fotoğrafları ile imalatlarda tespit olunan renk değişimleri, eskime ve deformasyonların özelliklerine göre en yakın tarihli yapılanının tutanak tarihi olan 24.09.2015 tarihinden 10 yıl öncesinde, yani 2005 yılı ve öncesinde imal edildiğinin, iskelenin yüzer kısmının ise hava fotoğraflarına göre 30.11.2006-29.08.2009 tarihleri arasında imal edildiğinin tespitle bildirildiğinin, somut olayda, 30.11.2006 tarihli hava fotoğrafında mevcut olmayıp, 29.08.2009 tarihli hava fotoğrafında mevcudiyeti tespit edilen imalatın, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık lehine yorumla 2006 yılı içerisinde yapıldığının kabulü, sanık savunmasında aykırı bildirim olmayışı, dosyada bu kabulü engeller mahiyette delil bulunmayışı dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; yüklenen suçların gerektirdiği cezanın yasada belirtilen türü ve üst sınırına göre; davalar, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunmakla, TCK 66/1-e, 67/4 maddelerine göre belirlenen 12 yıl olağanüstü zaman aşımı süresinin inceleme tarihi öncesi tamamlandığı ve bu suretle sanıklar hakkında davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmış, bu durumun 05/08/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı yasa ile CMK'nın 280/1 maddesinde yapılan değişiklik kapsamında CMK'nın 303/1-a maddesi uyarınca "olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden düşmesine karar verilebilecek hal" kapsamında olduğu ve CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilebilecek hukuka aykırılık olduğu tespit edilmekle; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2024 tarihinde karar verildi.