T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/191
Karar No: 2024/8692
Karar Tarihi: 19.12.2024
1. Ceza Dairesi 2023/191 E. , 2024/8692 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1662 E., 2021/901 K.
SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi onama, kısmi bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 /1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarihli ve 2017/115 Esas, 2018/52 Karar sayılı kararı ile;
1. Katılan sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25/1, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine,
2. Katılan sanık ... ve sanıklar ..., ... ..., ..., ... haklarında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi yollamasıyla 82/1-a, 35, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/1662 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
1. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; iştirak hâlinde işlenen eylemin failleri olarak yargılanan sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alındığında, birinin savunulmasının diğer sanık(lar) yönünden savunmada zaafiyet yarattığı, bu itibarla sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu saptanmıştır.
Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38/1-b maddesinde belirtilen;
"Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa,"
Şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152/1.maddesinde yer verilen;
"Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafiye verilebilir."
Hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir.
2. Sanık ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden önce 11.11.2019 tarihinde vefat ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/1662 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle "menfaat çatışması" ve "sanığın ölümü" yönlerinden, sanık ... hakkında kurulan hükmün ise bağlantı nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.12.2024 tarihinde karar verildi.