T.C. Yargıtay
9. Hukuk Dairesi
9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2016/36195
Karar No: 2017/340
Karar Tarihi: 19.01.2017
9. Hukuk Dairesi 2016/36195 E. , 2017/340 K.
MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; 06.10.1996- 09.03.2010 tarihleri arasında çalıştığını, son görevinin Ticari Pazarlama Müdürlüğü Birim Müdürü olduğunu, son ücretinin brüt 18.746,00 TL olduğunu, sözleşmesinin 09.03.2010 tarihinde feshedildiğini, ancak davalının kötü niyetli olarak ... 4. Noterliği’nin 19.03.2010 tarih 28518 sayılı ihtarnamesi ile iş akdini 4857 sayılı Yasanın 25/II -(g) bendine göre feshettiklerini bildirdiklerini, ... 2. İş Mahkemesi’nde 2010/170 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açtığını, Mahkemenin işe iade talebini kabul ettiğini, Yargıtay 22.H.D.nin 2012/9955 E. 2012/3377 K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verdiğini, Yargıtay ilamınında davacının kıdem tazminatına hak kazandığının tespit edildiğini, davacının kıdem tazminatının tahsili için ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2014/3772 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, ödeme emrinin 27.06.2014 tarihinde davalıya ulaştığını, davalının 03.07.2014 tarihinde havale yolu ile 32.274,00 TL.si ödediğini ancak ödeme emrine itiraz ederek takibin tümünü durduğunu, TBK gereğince yapılan kısmi ödemelerin öncelikle işlemiş faiz- masraf ve ferilerine mahsup edilmesi gerektiğini iddia ederek itirazın iptaline, davalı borçlu aleyhine en az %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı; davacının ... 2. İş Mahkemesinde 2010/170 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açtığını, mahkemenin davayı kabul ettiğini, Yargıtay 22.Hukuk Dairesinin yerel mahkeme kararın bozarak ortadan kaldırıldığını, davacının ... 22. İş Mahkemesi’nde 2013/1155 Esas sayılı dosya ile kıdem tazminatı ve 8 aylık ücret tutarındaki ek ödemeyi talep ettiğini, mahkemenin 100,00 TL.brüt kıdem tazminatı kabul ettiğini, söz konusu dosyadaki talep ve icra takibi ile aynı alacağa ilişkin talepte bulunulduğunu, derdestlik itirazında bulunduklarını, bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacının ... 1. İcra Müdürlüğünün 2014/3772 Esas sayılı dosyasında 31.274,00 TL.asıl, 26.610,81TL’si faiz olmak üzere toplam 58.884,81 TL. talepte bulunduğunu, takibe ve faize itiraz edildiğini, davacı hesabına ... 22. İş Mahkemesi’nin 2013/1155 Esas sayılı dosya kapsamında 32.433,74 TL.si kıdem tazminatı ödendiğini, talep edilen faiz miktarının usul ve yasalara aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E)
GEREKÇE:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, kıdem tazminatı alacağına ilişkin takip başlatmış, asıl alacağa en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasını talep etmiştir. Mahkeme, kıdem tazminatı için yasal faize hükmetmiştir.
Kıdem tazminatı için mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki “…yasal” sözcüğünün silinerek yerine “mevduata uygulanan en yüksek” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.