T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1122
Karar No: 2025/4747
Karar Tarihi: 21.04.2025
11. Ceza Dairesi 2025/1122 E. , 2025/4747 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Ayrıca sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin de 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle,
Gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2024 tarihli ve 2024/179 esas, 2024/633 karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca, 7 yıl hapis ve 2.400.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.01.2025 tarihli ve 2025/133 esas, 2025/68 karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun TCK'nın 43/1 ve 158/3. maddelerinin tatbik edilmesi gerekirken edilmemesinin hukuka aykırı olduğu ancak aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmadığı eleştirisiyle haksız menfaatin hatalı şekilde teşdiden uygulanması yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-g maddeleri uyarınca hükümlerin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafilerinin temyizi sanıkların beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. İlk Derece Mahkemesi tarafından 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L ve son maddesi uyarınca gerekçesi gösterilmek ve alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle neticeten 7 yıl hapis ve 2.400.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu, bu hükümlerin sadece sanıklar müdafiileri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından temel cezalar belirlenirken haksız menfaatin üst sınırının, bu menfaatin iki katına karşılık gelen gün para cezası olduğu ve adli para cezalarının tayininde bu üst sınırın aşıldığından bahisle misli para cezasında düzeltme yapılarak sanıklar lehine adli para cezalarının indirildiği, oysa ki İlk Derece Mahkemesinin adli para cezalarını doğru yöntemle hesapladığı belirlenmiş olup aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.04.2025 tarihinde karar verildi.