T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/6329
Karar No: 2018/18897
Karar Tarihi: 05.12.2018
3. Ceza Dairesi 2018/6329 E. , 2018/18897 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıkların kastının yoğunluğuna, katılanda oluşan yaraların birden fazla olması nedeniyle meydana gelen zararın ağırlığına göre, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre temel ceza belirlenirken, TCK'nin 3. maddesi de nazara alınarak orantılı ve sonuç cezaya etki edecek düzeyde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanıklar hakkında TCK’nin 29.maddesi gereğince haksız tahrik indirimi yapılırken oluş ve dosya içeriğine göre katılandan kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği gözetildiğinde 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek makul oranda indirim yapılması yerine (1/2) oranında yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2)Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
a)Sanıkların hakaret eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının denetime olanak verecek şekilde ve açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, yazılı şekilde gerekçesiz karar verilmek suretiyle Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,
b)Aynı katılana aynı olay sırasında işlenen kasten yaralama suçuna haksız tahrik hükmü uygulandığı halde, hakaret suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı TCK'nin 129/3. maddesinin tartışmasız bırakılması,
c)Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının geçmişteki hali olumlu bulunarak ve bir daha suç işlemekten çekineceği kanaati ile TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilen sanık ...’ın adli sicil kaydındaki mahkumiyetinin silinme koşulunun gerçekleşmesi, 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin uygulanmasını kabul etmesi, katılanın veya kamunun giderilmesi gereken herhangi bir maddi zararının bulunmaması gözönüne alındığında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi hükmünün uygulanmaması,
d)Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ankara Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 28.11.2008 tarihli ve 2008/80 Esas - 2008/272 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e 35, 52. maddeleri gereğince doğrudan hükmedilen 900 TL adli para cezasına dair mahkumiyetinin 1412 sayılı CMUK'un 305/1.1 maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/192 Esas - 2004/678 Karar sayılı ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneğinin getirtilerek tekerrüre esas olup olmadığının araştırılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık ...’in kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.