T.C. Yargıtay
19. Ceza Dairesi
19. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/5168
Karar No: 2017/10527
Karar Tarihi: 04.12.2017
19. Ceza Dairesi 2017/5168 E. , 2017/10527 K.
Bakaya kalmak suçundan sanık ...'ün 1632 sayılı Askerlik Kanunu'nun 63/1-b-son-1.cümle ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/60 esas, 2015/618 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 16/10/2017 gün ve 94660652-105-07-10452-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2017 gün ve KYB. 2017-58500 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
1- 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/03/2012 tarih 2011/7-309 Esas 2012/94 sayılı kararı nazara alındığında, Mahkemesince tekerrüre esas alınan ilama konu suçların nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme olması karşısında, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,
2- 1632 Kanun'un 63/1. maddesi gereğince sanığın üzerine atılı bulunan suçun oluşabilmesi için 1111 sayılı Kanun'un 89. maddesi uyarınca hakkında verilen idari para cezasının kesinleşmesi gerektiği cihetle, Serik İlçe İdare Kurulu'nun 7824 Esas sayılı 30/05/2013 tarihli idari yaptırım kararının 25/10/2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiğine ilişkin evrakın onaylı suretinin dosyaya celbedildiği, ancak sanığın birliğine 14/04/2013 tarihinde katıldığı, dolayısıyla sanık hakkında idari para cezası kesinleştikten sonra geç iltihak söz konusu olmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talepli ihbarnamesinin (1) no’lu bendi yönünden yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 58/4. maddesinde sırf askeri suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının öngörüldüğü ancak sanığın cezalandırılmasına karar verilen “bakaya kalmak” suçunun 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu’nda düzenlenmiş askeri suçlardan olmakla beraber sırf askeri suç olmadığı, dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir engelin bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talepli ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;
1632 sayılı Kanunun 63/1. maddesi gereğince sanığın üzerine atılı bulunan suçun oluşabilmesi için 1111 sayılı Kanunun 89. maddesi uyarınca hakkında verilen idari para cezasının kesinleşmesi gerektiği cihetle, Serik İlçe İdare Kurulunun 7824 Esas sayılı 30.05.2013 tarihli idari yaptırım kararının 25.10.2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiğine ilişkin evrakın onaylı suretinin dosyaya celbedildiği, ancak sanığın birliğine 14.04.2013 tarihinde katıldığı, dolayısıyla sanık hakkında idari para cezası kesinleştikten sonra geç iltihak söz konusu olmadığı anlaşılmakla;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun Yararına Bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Serik 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/618 sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak hükümdeki ceza, güvenlik tedbiri ve yargılama giderlerine dair tüm maddelerin kaldırılarak, yükletilen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi gereği BERAATİNE, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına, 04.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.