T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/252
Karar No: 2024/5276
Karar Tarihi: 25.06.2024
8. Ceza Dairesi 2024/252 E. , 2024/5276 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2022/754 Esas, 2023/853 Karar
SUÇ : Çocuğa karşı eziyet
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 06.12.2023 tarihli ve 2022/754 Esas, 2023/853 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2020 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca çocuğa karşı eziyet suçundan cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli ve 2020/82 Esas, 2021/227 Karar sayılı kararıyla; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca, eziyet suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Sanık müdafiince kararın istinaf edilmesi üzerine; Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.10.2023 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
4. Kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ek kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince hükmün temyizi kabil olmadığından reddine dair ek karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi;
Ek kararın kaldırılarak sanığın atılı suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme bulunmaktadır. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde; Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ek kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ve 2022/754 Esas, 2023/853 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gevaş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.
...