T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/3856
Karar No: 2025/5799
Karar Tarihi: 30.06.2025
12. Ceza Dairesi 2024/3856 E. , 2025/5799 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/4104 E., 2024/1203 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle maddi ve manevi tazminat ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından 04.07.2023 havale tarihli dilekçe ile istinaf isteminde bulunulmuş, İlk Derece Mahkemesince 04.07.2023 tarihli ek kararla istinaf yolu açık olmak üzere istinaf isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz sebepleri; istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerektiğine, davalı vekilinin temyiz sebepleri, vekalet ücretinin hatalı hükmedildiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/102 Esas – 2015/182 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan hakkında 06.05.2009 tarihinde tutuklama, 20.12.2010 tarihinde tahliye kararları verildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 13.04.2022 tarihinde kesinleştiği ancak, tutukluluk süresinin hiç infaz görmediği anlaşıldığından kanunda öngörülen yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davacının yüzüne karşı verilen 14.06.2023 tarihli karara karşı süresi geçtikten sonra 04.07.2023 tarihinde istinaf isteminde bulunulması üzerine, 04.07.2023 tarihli ek kararla istinaf isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince süre yönünden redde ilişkin ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, istinaf başvurusunun süresi içerisinde yapılmadığı anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.06.2025 tarihinde karar verildi.