T.C. Yargıtay
22. Ceza Dairesi
22. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/7240
Karar No: 2015/9077
Karar Tarihi: 16.12.2015
22. Ceza Dairesi 2015/7240 E. , 2015/9077 K.
Tebliğname No : 6 - 2011/234997
MAHKEMESİ: Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/03/2011
NUMARASI : 2010/98 (E) ve 2011/18 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık B.. İ..'in tekerrüre esas alınan Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/107 Esas 2001/308 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde yer alan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olması; bu suçun 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve anılan maddede koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi karşısında, sanığa kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen cezanın aynı Kanunun 191/2. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri olarak uygulanmasına karar verilmesi nazara alındığında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği, ancak adli sicil kaydında yazılı olan Sarıyer Sulh Ceza Mahkemesinin 1998/885 -1160 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği ve bu ilamın tekerrüre esas alınması durumunda 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesinde belirtilen ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi ile infaz edilmesi şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş sanıklar B.. İ.. ve M.. Ç..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; sanık B.. İ.. hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılarak yerine '' sanığın adli sicil kaydında yer alan Sarıyer Sulh Ceza Mahkemesinin 1998/885 -1160 sayılı 22.09.2008 yerine getirme tarihli mahkumiyet
kararının esas alınması sureti ile mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' '' yazılması ve sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.