T.C. Yargıtay
19. Ceza Dairesi
19. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/5806
Karar No: 2015/4365
Karar Tarihi: 15.09.2015
19. Ceza Dairesi 2015/5806 E. , 2015/4365 K.
Tebliğname No : 7 - 2012/134600
MAHKEMESİ: İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/04/2012
NUMARASI : 2011/431 (E) ve 2012/234 (K)
SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 19.12.2011 tarih ve 2011/175 Esas, 2011/652 Karar sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/2364 Esasında kayıtlı olan, İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 15.10.2012 tarih ve 2010/500 Esas, 2012/432 Karar sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/10778 Esasında kayıtlı olan ve daha önceden İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 27.10.2011 tarih ve 2011/81 Esas, 2011/495 Karar sayılı karar ile verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2013/1681 Esasında kayıtlı olarak 16.12.2014 tarihinden bozulmasına karar verilen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;
Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olanların birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların ise suç, iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
2- Kabule göre de;
a) Sanık hakkında 5846 sayılı Kanunun 71/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı halde, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede belirtilmeyen 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
b) TCK'nın 53. maddesinin (3) fıkrasına aykırı olarak, hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (e) bendinin uygulanmamasına yer olmadığına karar verilmesi ve 53/1-c bendi gereğince sanığın kendi altsoyu yönünden velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan da koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.