T.C. Yargıtay
4. Ceza Dairesi
4. Ceza Dairesi
Esas No: 2012/3991
Karar No: 2012/6173
Karar Tarihi: 14.03.2012
4. Ceza Dairesi 2012/3991 E. , 2012/6173 K.
Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 125/1-3-a, 125/4. 43, 62 (iki kez), maddeleri uyarınca 5 ay ve 1 yıl 2 ay 22 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına aynı Kanun'un 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına dair Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2009 tarihli ve 2008/1119 esas, 2009/1930 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 25.10.2011 gün ve 2011/55073 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 gün ve 2011/375337 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında “Dosya kapsamına göre; sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2004 tarihli ve 2002/4323 esas, 2004/1256 sayılı kararına konu 218,103 Türk lirası ağır para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karsısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Gereği görüşüldü;
5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesin 1. fıkrasında "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326. maddeleri uygulanır." 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı C.Y.Y.'nın 305/2 maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,….. temyiz olunamaz." Aynı yasa maddesinin son fıkrasında ise "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343. madde hükümleri dairesinde Yargıtay'a başvurulabilir." hükümleri yer almaktadır.
İncelenen dosyada, mahkemece 5237 sayılı T.C.Y.'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan önceki hükümlülüğün 18.6.2004 tarihinde doğrudan hükmedilen 218.103.000 TL'lık ağır para cezasına ilişkin olduğu görülmektedir. Söz konusu hükme karşı temyiz yasa yoluna başvurulabileceği, 1412 sayılı C.Y.Y.'nın 305. maddesindeki temyiz edilebilirlik miktarlarının, 21.7.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değiştirilmesi nedeniyle 18.6.2004 tarihli mahkumiyet hükmünün tekerrür uygulamasına dayanak alınabileceği ve sanık hakkında 5237 sayılı T.C.Y.'nın 58. maddesinin uygulanmasının hukuka uygun bulunduğu açıktır.
Açıklanan nedenlerle istem yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.