T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/17804
Karar No: 2016/20919
Karar Tarihi: 21.12.2016
3. Ceza Dairesi 2016/17804 E. , 2016/20919 K.
Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1 (2 kere). 86/3-e (2 kere), 87/1-d-son, 62/1 (2 kere), maddeleri gereğince 4 yıl 8 ay 7 gün hapis, 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2013/138 esas, 2014/7 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 02.11.2016 tarih ve 2016/8917 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.11.2016 tarih ve 2016/391321 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında “maddi yanılgı” veya “yazım hatası” diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukuki yanılgılardır. Hukuki yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir tali muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddi yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.” biçimindeki açıklamalar karşısında, hükümden sonra ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26/11/2015 tarihli ve 06/04/2016 tarihli tavzih kararlarının maddi hataların düzeltilmesi niteliğinde bulunduğundan sonucu bakımından doğru olan kararların kanun yararına bozma konusu yapılmaksızın yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre,... Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2013/138 esas, 2014/7 sayılı kararına konu dosyasında yargılanan diğer suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 02/06/2015 tarihli ve 2014/41811 esas, 2015/18667 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığa isnat edilen mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının istinabe yoluyla aldırılması, mağdur ...'e karşı işlenen kasten yaralama suçundan ise istinabe sureti ile alınan savunmasından önce ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196/2. maddesine aykırı hareket edilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2013/138 esas, 2014/7 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.